Al in oktober zag ik dat er een Now&Wow expo komt, de boodschap kwam bij mijn over via sites, gratis bladen en trams. Ik MOET en ZAL er naar toe gaan.
Als zestienjarige meisje kon ik niet wachten om naar Now & Wow te gaan, zoveel geweldige verhalen heb ik erover gehoord en regelmatig bezocht ik de site. Maar ik hield me aan de regel: TOEGANG VANAF 18 JAAR. Dus daar hield ik me geduldig aan, want ik wil daar zowiezo niet aankomen met mijn outfit dat oncreatieviteit uitstraalt en met een kort party CV (Hollywood als enige ervaring).
Maar zo te zien hadden sommige kinderen niet zoveel geduld als mij. Omdat Now&Wow de beste uitgaansgelegheid is, werd het natuurlijk populaire bij het groote publiek. Wat eerst een plek was voor ontwerpers, kunstenaar, mensen van allerlei kunstdiciplines enz. werd het langzamerhand een plek voor puberende kinderen / Hollywood-achtige publiek.
Zo kwam er dus een einde aan Now&Wow, en daar zat ik dan als bijna 18 jarige met ongeloof. Ik kon het gewoon niet geloven. Het leek ook alsof Rotterdam in de weekend nu een groot stuk saaier is geworden.
Nu over de expo.
Ik ging er samen naar toe met Delana, net als mij was zij ook een van de geduldige kinderen. Met moeite vonde we de expo, het zat wat verstopt boven de Schielandhuis. Toen we binnen kwamen werden we verwelkomt door doorbitch Evelyn. Eenmaal binnen leek het alsof je in het Now&Wow archief loopt. Costumes werden uit de kast gehaald, krantenknipsels over N&W hingen aan de muur, oude decore stukken werden vertoont en de flyers en poster werden speciaal voor de expo her-print.
Het was een vette expo. Ik heb wel het Now & Wow gevoel een beetje bij gekregen. Ik raad het echt aan iedereen aan om de expo te bezoeken als je weet waar Now&Wow voor stond. Ouwe herinneringen komen op en mensen die niet de kans kregen kunnen nog hier een kansje pikken.
Maar ik smeek nu op mijn knieen: COMEBACK, COMEBACK ASAP.!!
1 reacties:
je fotos zijn flex :D
Een reactie posten