Lui zijn is vermoeiend

Dreamin' on the couch with my feet up.
Cause man I'm lazy.
(Lazy, Pete Philly & Perquisite)

Ik begin nu alvast snel met mijn eerste echte berichtje. Ik zal vertellen waarom ik ben begonnen met mijn blog.

De reden waarom ik blog is omdat ik erg lui ben, ik zit te vaak nutteloze dingen te doen, en ook eigenlijk om mijn Nederlands te verbeteren. Nu 2007 dood is en een nieuwe jaar is geboren (nog een Gelukkig Nieuwjaar!), is mijn voornemen om mijn luiheid drastisch te verminderen en meer nuttige zaken doen.

We zijn allemaal wel goed in lui zijn. Zeker ik, je kunt wel zeggen dat ik een pro ben op dat gebied. De 2 weken kerstvakantie die net achter de rug is, was mijn toppunt van luiheid. Dit was dan hoe mijn dagelijkse rooster eruit zag:
14.30 uit mijn bed rollen, eten, lange douche, eindeloos tv kijken (dankzij digitale TV 150 zenders), slapen, lekker veel eten, nutteloos surfen op het internet en 02.00 slapen. Geen wonder dat ik nu niet op een normale tijd kan slapen.

Lui zijn begint nu erg vermoeiend te zijn voor mij. Het is nu mijn grote taak om het van mij af te slaan. En wel zo snel en hard mogelijk, want, ow God sta bij me, TENTAMES komen er aan. En ik ben zo’n type dat het graag rustig aan doet en dan nog met hoge stiletto hakken over de sloot voldoendes halen. Maar nu moet ik mijn slechte gewoonte in 2007 achterlaten, want nummer 1 ‘must do’ in 2008 is mijn havo diploma halen.

Altijd bezig zijn is wordt dan ook erg uitputtend. Maar er is een wijsheid dat mij bezig houdt en ik heb het gevonden in mijn Boeddhistische scheurkalender op woensdag 3 oktober:
Wie lui is, kan geen geluk bereiken.